Μνημειο για τους ιταλους αιχμαλωτους του ναυαγιου του πλοιου ΟΡΙΑ (12 Φεβρουαριου 1944) Il naufragio del piroscafo norvegese Oria e degli oltre 4000 militari italiani che vi hanno perso la vita.   Leave a comment

Μνημειο για τους ιταλους αιχμαλωτους του ναυαγιου του πλοιου ΟΡΙΑ (12 Φεβρουαριου 1944)
Il naufragio del piroscafo norvegese Oria e degli oltre 4000 militari italiani che vi hanno perso la vita. http://piroscafooria.it/
(fotografie Manolo Cassimatis Aprile 2014)μνημεια ο0002

μνημεια ο0003

μνημεια ο0004

Πανόραμα1

Posted 23/07/2014 by manoska in Uncategorized

Γεώργιος Ανδρουλάκης, Ημέρες πολέμου στην Κω – Το χρονικό της στρατιωτικής καταιγίδας – 1943 (Εκδόσεις Ιωλκός)   1 comment

Image
Την ιστορία της κατάληψης της Κω από τους Γερμανούς εξιστορεί  ο πρ. υποστράτηγος Γεώργιος Ανδρουλάκης είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τους χώρους των μαχών και να καταγράψει μαρτυρίες Ελλήνων . Το πρώτο μέρος του βιβλίου εστιαζει στις συνθήκες της ιταλικής κατοχής της Κω. Στη συνέχεια περιγράφονται οι αλλαγές που προκάλεσε η ιταλική συνθηκολόγηση   μεταξύ των στρατιωτικών μονάδων. Απο την μια οι φασιστές του Μουσολίνι και απο την άλλη οι υποστηρικτές του στρατηγού Μπαντόλιο. Η διστακτικότητα των τελευταίων σχετικά με την επερχόμενη στρατιωτική δράση των Γερμανών σε συνδιασμό με την σχετική στρατιωτική αδρανεια των Βρεττανών στάθηκε μοιραία.Οι Γερμανοί  διαθέτοντας αεροπορική υπεροπλία, κατόρθωσαν με ταυτόχρονη απόβαση των δυνάμεών τους σε τρία διαφορετικά σημεία του νησιού, να αιφνιδιάσουν τους αμυνόμενους και να καταλάβουν το νησί στις 4 και 5 Οκτωβρίου 1943.

Posted 09/09/2013 by manoska in Uncategorized

Konstantinos Kogiopoulos: KOS – EGEO OTTOBRE 1943. L’ECCIDIO DEGLI UFFICIALI ITALIANI   Leave a comment

http://kostaskogiopoulos.wordpress.com/2013/06/27/kos-egeo-ottobre-1943-leccidio-degli-ufficiali-italiani/

cover-cf84ceb5cebbceb9cebacf8c

Autore: Konstantinos Kogiopoulos
Lingua: Italiano
Revisione e curatela del testo: Giuseppina Dilillo
Stampa: Edizione privata 2013
152 pagine, 97 ill. in b/n, 9 cartine, 12 documenti, F.to 14X22
ISBN: 9789609351188
Nel 1912, durante la guerra italo-turca, gli Italiani occuparono il Dodecaneso. Si metteva fine alla lunga occupazione ottomana di questa regione e si dava il via ad un’altra.
Il Possedimento delle Isole Egee, come venne definito il Dodecaneso a partire dal 1924, presentava delle caratteristiche atipiche rispetto agli altri territori sottoposti alla sovranità italiana. Annessa ma non incorporata al Regno, questa regione non veniva considerata né una colonia né una parte del territorio metropolitano. La sua gestione riguardava in modo esclusivo il Ministero degli Esteri, cui il Governatore civile rispondeva direttamente, mentre gli Egei erano riconosciuti come cittadini italiani, pur non godendo dei diritti politici.
Nel 1943 fu firmato l’armistizio italiano. Le truppe tedesche presenti a Rodi riuscirono facilmente a piegare la resistenza italiana, impadronendosi dell’isola. In seguito occuparono anche le altre isole del Dodecaneso. L’occupazione tedesca di Kos fu segnata da un crimine di guerra simile a quello perpetrato a Cefalonia, anche se di minore entità: l’esecuzione di tutti gli ufficiali italiani catturati, salvo poche eccezioni. L’esecuzione avvenne in località Linopoti dell’isola di Kos.
I Tedeschi rimasero nel Dodecaneso sino al maggio del 1945, ma l’amministrazione politica era stata lasciata agli Italiani fedeli della Repubblica di Salò. A loro seguirono gli Inglesi i quali nel 1947 furono succeduti dai Greci. Nel 1948 le isole furono annesse alla Grecia.
Nel presente libro si riporta la ricostruzione dettagliata dell’esecuzione di Linopoti, tratta dal capitolo corrispondente del libro pubblicato in greco e intitolato «Κως 1912 – 1948. Από την κατοχή στην ενσωμάτωση (Kos, 1912-1948: Dall’occupazione all’annessione)».
Recentemente l’interesse nei riguardi dei fatti di Linopoti si è riacceso grazie all’impegno del Comitato “Caduti di Kos” e dello scrittore Pietro Giovanni Liuzzi. Però, molti degli interrogativi rimangono ancora oggi senza risposte. Il presente libro cerca di trovarne alcune.
INDICE
EXCURSUS STORICO
I.L’OCCUPAZIONE ITALIANA DEL DODECANESO
L’OCCUPAZIONE DEL DODECANESO
LE FASI DELL’OCCUPAZIONE DEL DODECANESO
IL DODECANESO ITALIANO
IMPORTANZA GEOSTRATEGICA DEL DODECANESO
ORGANIZZAZIONE DELLE FORZE ITALIANE NELL’EGEO
L’ARMISTIZIO NELL’EGEO
L’ARMISTIZIO A KOS
II.L’OCCUPAZIONE TEDESCA DI KOS
L’OCCUPAZIONE TEDESCA DI KOS
III.LE ESECUZIONI DI LINOPOTI
LE ESECUZIONI DI LINOPOTI
UFFICIALI ITALIANI DI PRESIDIO A KOS
1) RAPPORTO DEL TENENTE COSIMO TABERINI
2) RAPPORTO DEL TENENTE ENZO AIELLO
3) RAPPORTO DEL CAPPELLANO MILITARE TENENTE
OLIVIERO SPORTOLETTI. ELENCO DEGLI UFFICIALI
PRESENTI A KOS IL 2 OTTOBRE 1943 SECONDO IL
CAPPELLANO MILITARE SPORTOLETTI.
4) RAPPORTI DI DANTE ZUCCHELLI E DI  MICHELANGELO
BACHECA
RAPPORTI E TESTIMONIANZE SULLE FUCILAZIONI
1)       TESTIMONIANZA DEL CAPPELLANO MILITARE OLIVIERO SPORTOLETTI
2)       TESTIMONIANZA DI MICHAEL PAPATHEODORAKIS
3)       RAPPORTO DEL TENENTE COSIMO TABERINI
4)       RAPPORTO DEL SOTTOTENENTE MEDICO TEODORO AVALLONE
5)       TESTIMONIANZA DI GIANNIS ALACHIOTIS
LA SCOPERTA DELLE TOMBE: L’ULTIMO ATTO DEL DRAMMA
IDENTIFICAZIONE DELLE SALME
ALTRE INFORMAZIONI SULLE FUCILAZIONI.
RAPPORTO DEL SACERDOTE MICHELANGELO BACHECA
LA SORTE DEGLI ALTI UFFICIALI ITALIANI DI KOS
FOTOGRAFIE DI M. BACHECA DEGLI SCAVI DELLE FOSSE
INTERROGATIVI E OBLIO
ALCUNE IPOTESI SUL LUOGO DELLE ESECUZIONI
L’ATTEGGIAMENTO DELLO STATO ITALIANO SUL DESTINO DEI DISPERSI
STORIE DI ALCUNI DEI DISPERSI DI LINOPOTI
A)      CAPITANO GIOVANNI TERRUGGIA
B)      TENENTE FRANCESCO DI GIOVANNI
UFFICIALI NON APPARTENENTI ALLA GUARNIGIONE DI KOS, MA CHE SI TROVAVANO SULL’ISOLA IL 3 OTTOBRE
IV.CRIMINALI DI GUERRA CHE OPERARONO NEL DODECANESO
A. IL GENERALE FRIEDRICH WILHELM MÜLLER
B. CAPITANO CAMILLO NASCA E SOTTOTENENTE PIERO
PIERRAIMOND
V.MEMORIA DELL’OCCUPAZIONE ITALIANA
MEMORIA DELL’OCCUPAZIONE ITALIANA
COSA È RIMASTO DALL’EPOCA DELL’OCCUPAZIONE ITALIANA E DELLA GUERRA
VI.APPENDICE DEI DOCUMENTI
NOTE
INDICE

Posted 26/08/2013 by manoska in Uncategorized

Φωτογραφιες απο το αρχειο του κρατουμενου ιατρου Αντωνιου Φλουτζη/foto dagli archivi del medico prigioniero ANTONIOS Floutzis (ASKI)   1 comment

Due foto della costruzione del campo di concentramento Trikallon foto dagli archivi del medico prigioniero ANTONIOS Floutzis (ASKI)

Due foto della costruzione del campo di concentramento Trikallon
foto dagli archivi del medico prigioniero ANTONIOS Floutzis (ASKI)

I membri della Croce Rossa Internazionale nel campo di concentramento di Larissa.nel centro dell'immagine (con uniformi militari) il comandante italiano del campo. foto dagli archivi del medico prigioniero ANTONIOS Floutzis (ASKI)

                               I membri dell’Ufficio di prigionieri della Croce Rossa Internazionale nel campo di concentramento di Larissa.                                                                                                Nel centro dell’immagine (con uniformi militari) il comandante italiano del campo.
foto dagli archivi del medico prigioniero ANTONIOS Floutzis (ASKI)

 

 

 

Posted 05/07/2013 by manoska in Uncategorized

Italiani filelleni 1821-1897. Ιταλοι φιλελληνες-εθελοντες 1821-1897   Leave a comment

Αρχισαν να καταφθάνουν στην επαναστατημένη Ελλάδα το θέρος του 1821 και συνολικά ήλθαν 137. Οι πιο πολλοί κατάγονταν από την Σαρδηνία και από την Νεάπολη-Σικελία. Στα πεδια των μαχών έπεσαν 42 Ιταλοί πατριώτες ενώ στην μάχη του Πέτα της  Άρτας στις 4 Ιουλίου 1822 χάθησαν 18.Επισης πάνω από 20, μετά την απελευθέρωση εντάχθηκαν στην Ελληνική κοινωνία και εμειναν εως το τέλος.

Μικέλε Γκράμσι -Michele Gramsi απο την Νεάπολη.
Υπηρέτησε στο στρατό της ως Λοχαγός Πυροβολικού. Με την έναρξη της Επαναστάσεως, αποβιβάσθηκε την 1η Μαΐου 1821 στην Καλαμάτα με άλλους 9 πυροβολητές, τους οποίους έφερε με έξοδά του και κατατάχθηκε με τον βαθμό του Λοχαγού στο υπό τον Μπαλέστ Τακτικό Σώμα. Ακολούθωςπήρε μέρος στην πολιορκία του Ναβαρίνου από 15 Μαΐου μέχρι 16 Ιουνίου 1821, στις 5 Νοεμβρίου 1821 βρέθηκε στο Ναύπλιο και έλαβε μέρος στην ανεπιτυχή επίθεση για την κατάληψη του Παλαμηδίου, όπου στις 4 Δεκεμβρίου τραυματίσθηκε.  Στις 10 Απριλίου πήγε με εντολή του Υπουργείου Πολέμου σε νησιά του Αιγαίου και εκεί στρατολόγησε 282 άνδρες. Εν συνεχεία, ως Τχης έλαβε μέρος στις μάχες που δόθηκαν τον Ιούλιο 1822 κατά της στρατιάς του Δράμαλη στο Άργος, στα Δερβενάκια και στην Κόρινθο, ενώ στις 5 Σεπτεμβρίου 1822, συμμετείχε στην πολιορκία του Ναυπλίου. Στις 8 Δεκεμβρίου 1823 το Εκτελεστικό Σώμα εγγράφως εξέφρασε στον Γκράμσι την ευγνωμοσύνη και τις ευχαριστίες του. Στις 3 Μαΐου 1824 διορίσθηκε προσωρινός φρούραρχος του Νεοκάστρου . Στις 2 Δεκεμβρίου 1825 πήρε μέρος στην δεύτερη πολιορκία της Τριπολιτσάς και συμμετείχε υπό τον Γ. Καραϊσκάκη στις μάχες περί την Ακρόπολη των Αθηνών . Στις 4 Φεβρουαρίου 1826 ονομάσθηκε αρχηγός της πυροβολικής στο στρατόπεδο της Αττικής. Στα χρόνια του Καποδίστρια συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες του ενώ η εν Άστρει το 1823 Εθνική Συνέλευση τον «ανέδειξε Συνταγματάρχην».   Ο Γκράμσι πέθανε σε ηλικία 86 ετών το1873 στην Ελλάδα
Κόμης/Συνταγματάρχης Σταράμπα -Staraba απο την Σικελία.
Είχε υπηρετήσει στο Στρατό του Ναπολέοντα.Ο Σταράμπα με άλλους τριάντα ξένους προωθήθηκαν στις 12 Νοεμβρίου στο Άργος και στις 3 Δεκεμβρίου έλαβαν μέρος στην άτυχη απόπειρα για την κατάληψη του Παλαμηδίου στο Ναύπλιο.
Αντισυνταγματάρχης Πιέτρο Ταρέλλα -Pietro Tarella  από το Τορίνο.
Είχε υπηρετήσει με το βαθμό του Τχου στο Επιτελείο του Αντιβασιλέα της Ιταλίας Ευγενίου Μπωαρναί και εν συνεχεία ως Ανχης στο Στρατό του Πεδεμοντίου.
Αντισυνταγματάρχης Αντρέα Ντάνια -Andrea Dania από την  Γενοβα.
Απόμαχος Αξκός των Ναπολεόντειων Πολέμων,  πρωην Τχης του 12ου Συν/τος Δραγώνων.
Και οι δύο ανωτέρω  αντισυνταγματάρχες  Ταρέλλα  και Ντάνια θα πέσουν στην μάχη του Πέτα της  Άρτας στις 4 Ιουλίου 1822. Ο μεν Ταρέλλα διοικούσε το Τακτικό Σώμα, ενώ ο Ντάνια είχε τεθεί επικεφαλής του ενός εκ των δύο Λόχων των Φιλελλήνων.μνημειο νεκρων πεττα
Τχης, Γκουμπερνάτι -Gubernati από το Πεδεμόντιο.
Παλαιός Λοχαγός της Ιταλικής φρουράς του Μ. Ναπολέοντα. Ήρθε στην Ελλάδα αμέσως με την έναρξη του Αγώνα και ανέλαβε τα καθήκοντα του Υποδιοικητού του Τακτικού Σώματος υπό τον Μπαλέστ, με τον βαθμό του Τχου. Έλαβε μέρος στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και στην ανεπιτυχή απόπειρα του Παλαμηδιού, όπου τραυματίσθηκε βαριά. Κατά τη μάχη του Πέτα διασώθηκε. Στην συνεχεία πήρε μέρος στην πολιορκία του Ναυπλίου και συνετέλεσε στην εκπόρθηση του Παλαμηδιού στις 30 Νοεμβρίου 1822.
Κόμης Σαντόρρε Σανταρόζα -Santorre Santarosa από το Σαβιλιάνο της Σαβοΐας.
Είχε πρωταγωνιστήσει στην επανάσταση του Πεδεμοντίου το 1821 και είχε χρηματίσει Υπουργός Στρατιωτικών στη βραχύβια επαναστατική κυβέρνηση. Μετά την αποτυχία του κινήματος, καταδικάσθηκε σε θάνατο και αναγκάστηκε να καταφύγει στην Γαλλία και ακολούθως στην Αγγλία.  Ο Σανταρόζα με τον επιστήθιο φίλο του Κολένιο τον Δεκέμβριο του 1824 βρίσκονταν στο Ναύπλιο. Λίγο αργότερα, μαζί με τον Κολένιο πήρε μέρος ως απλός στρατιώτες στην εκστρατεία του Γεωργίου Κουντουριώτη κατά του Ιμπραήμ Πασά στην Δυτική Πελοπόννησο την άνοιξη του 1825. Συμμετείχε στην άτυχη μάχη στο Κρεμμύδι στις 7 Απριλίου 1825 και ακολούθως με τον Κολένιο μπήκε στο φρούριο του Νεοκάστρου και εν συνεχεία κατέφυγαν στη Σφακτηρία. Εκεί, στις 8 Μαΐου και αφού αρχικά αποκρούσθηκαν οι επανειλημμένες αποβατικές προσπάθειες των Αιγυπτίων, ο Σανταρόζα πολεμώντας στην πρώτη γραμμή τραυματίσθηκε σοβαρά, αρνήθηκε να παραδοθεί και βρήκε ηρωικό θάνατο. Το πτώμα του αναγνωρίστηκε αργότερα από το φίλο του Κολένιο.
Κολλένιο -Giacinto Collegno απο το Τορίνο.
Υπηρέτησε ως Αξκός αρχικά στο στρατό του βασιλείου της Νεαπόλεως και αργότερα σταυλάρχης του βασιλέα της Σαρδηνίας. Συμμετείχε στους Ναπολεόντειους Πολέμους ως Αξκός Πυροβολικού. Πήρε μέρος ακολούθως στην επανάσταση του Πεδεμοντίου το 1821   Έφθασε με τον Σανταρόζα τον Δεκέμβριο του 1824 στην επαναστατημένη Ελλάδα, στο Ναύπλιο και ακολούθως πήρε μέρος μαζί με τον Σανταρόζα σε όλες τις μάχες . Το 1845 θα εγκατασταθεί στην Ιταλία, όπου θα αναλάβει διάφορα αξιώματα  Συνέγραψε ενδιαφέρον βιβλίο υπό τον τίτλο «Ημερολόγιο της Πολιορκίας του Ναυαρίνου, Τορίνο 1857 (Diario dell’ assedio di Navarino, Torino 1857).

Στις 24 Δεκεμβρίου του 1824, αποβιβάζεται στο Μεσολόγγι ο Λόρδος Βύρων με την ακολουθία του, η οποία περιλάμβανε και τους Ιταλούς, Κόμητα Πιέτρο Γκάμπα -Conte Pietro Gamba από τη Ραβέννα ως γραμματέα και υπασπιστή του, καθώς και τον Ιατρό Φραντζέσκο Μπρούνο -Francesco Bruno από την Σαρδηνία.
Ραζιέρι -Rasieri από το Πεδεμόντιο.
Σπούδασε οχυρωματοποιός και νεότατος έφθασε στο Μεσολόγγι στις 11 Μαΐου 1825. Συνεργάσθηκε  στην οχύρωση του φρουρίου  με τον Έλληνα Μιχαήλ Κοκκίνη, ομως σκοτώθηκε στις 20 Ιουνίου 1825.
Πασκουάλε Τζιακομούτζι -Pasquale Giaccomuzzi από την Σαρδηνία
Παλαίμαχος των Ναπολεόντειων Πολέμων, είχε χρηματίσει υπαξιωματικός πυροβολικού στο Πεδεμόντιο. Ήλθε στην Ελλάδα στις 4 Ιουλίου 1825 και στις 6 Αυγούστου κατατάχθηκε στο Τακτικό Σώμα του Φαβιέρου ως Υπολοχαγός. Εν συνεχεία,υπηρετησε στο Μεσολόγγι απο την 1η Σεπτεμβρίου 1825 μέχρι και την Έξοδο της Φρουράς στις 10 Απριλίου 1826. Την 1η Οκτωβρίου 1827  εγινε σε Λοχαγός. Μετά την απελευθέρωση παρέμεινε στην Ελλάδα και πέθανε στο Ναύπλιο στις 25 Ιανουαρίου 1845.
κόμης Γιούλιο Πόρρο -Julio Porro απο το Μιλάνο, φίλος του Σανταρόζα.
Είχε πάρει μέρος στην αποτυχούσα επανάσταση το 1821.  Ήλθε στη Ελλαδα τον Ιανουάριο του 1825  και στις 24 Ιανουαρίου 1826 διορίσθηκε «Γενικός φροντιστής των τακτικών στρατευμάτων».  Πριν αναχωρήσει περί τα τέλη του 1828 παρέλαβε έγγραφο πιστοποιήσεως των υπηρεσιών από την Ελληνική Κυβέρνηση.Πέθανε στο Μιλάνο το 1860.
Σχης Βιντσέντζο Πίζα Vincenzo Pisa απο την Ναπολι.
Είχε πολεμήσει το 1800 στη μάχη του Μαρέγκο και είχε πληγωθεί. Αργότερα,το 1821  είχε πάρει ενεργό μέρος στην επανάσταση της πατρίδας του . Ηλθε στην Ελλάδα με άλλους 16 Ιταλούς Φιλέλληνες περί τα τέλη του 1825. Στις 27 Ιανουαρίου 1826  επικεφαλής 93  ξένων εθελοντών, εντάχθηκε στο υπό τον Φαβιέρο Τακτικό Σώμα στο Ναύπλιο. Τον Φεβρουάριο του 1828 διορίσθηκε Πολιτάρχης του Ναυπλίου. Τον Ιούλιο του 1828 η Δημογεροντία του Ναυπλίου τον πολιτογράφησε ως «επαξίως συμπολίτην των». Αρχές Ιανουαρίου 1829, ο Πίζα διορίσθηκε Αρχηγός του Στρατού «κατά την Δυτική Ελλάδα», προαχθείς στον βαθμό του Υποστρατήγου, Εγινε Στρατιωτικός Διοικητής Αθηνών και Πειραιώς. Πέθανε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου 1837. Είχε συγγράψει την «Σύνοψη των αγώνων του Τακτικού Σώματος»
Γκιουζέπε Ραζαρόλλι -Giuseppe Rosarolli, από την Νεάπολη.
Ηταν Στρατηγός Διοικητής Μεραρχίας υπό τον Μυρά κατά την Γαλλική κυριαρχία του βασιλείου της πατρίδας του. Ήλθε στην Ζάκυνθο το 1823
Βιντσέντζο Γκαλλίνα -Vincenzo Gallina από το Πεδεμόντιο.
Γνώστης διαφόρων Συνταγμάτων, συνεργάσθηκε με τον πολιτικό Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο για τη σύνταξη του πρώτου Ελληνικού Καταστατικού Χάρτου του «Νόμου της Επιδαύρου» την 1η Ιανουαρίου 1822.  Στον Γκαλλίνα απονεμήθηκε ειδικό παράσημο  βραβείο.
Αλερίνο Πάλμα -Conte Alerino Palma  δικηγόρος από την Σαρδηνία.
Αρχικά συμμετέσχε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, και εν συνεχεία παρείχε τις υπηρεσίες του στον δικαστικό τομέα. Τον Ιανουάριο 1826 πρότεινε στη Διοίκηση τη σύσταση Συμβουλίου της Επικρατείας. Τον ίδιο χρόνο στην Υδρα, με εκδότη τον Ιταλό Φιλέλληνα Ιωσήφ Κιάππε ο Πάλμα κυκλοφόρησε βιβλίο, που μεταφράσθηκε και στα Ελληνικά υπό τον τίτλο «Κατήχησις πολιτική εις χρήσιν των Ελλήνων», Υδρα 1826. Λίγο αργότερα εξέδωσε στο Λονδίνο το 1826 τα βιβλία «Περίληψη της ναυτικής εκστρατείας του Λόρδου Κόχραν»  και «Οι Ελληνικές διεκδικήσεις σε δύο γράμματα» Ο Πάλμα έγινε μέλος του Αρείου Πάγου και πέθανε στην Σύρο το 1851.
Ιωσήφ Κιάππε -Joseph Ciappe.
O Kιάππε ήλθε στις αρχές του 1820 στην Υδρα και εξάσκησε το επάγγελμα του «διδασκάλου διαφόρων διαλέκτων». Με την έναρξη του αγώνα στην Υδρα, στις 18 Απριλίου 1821, ζήτησε να αγωνισθεί και τελικά έλαβε μέρος στις κατά θάλασσαν επιχειρήσεις με το πλοίο «Αγαμέμνων». Από το 1821 εως το1824  ανέλαβε τα καθήκοντα του πρώτου γραμματέα της κοινότητας της Υδρας και κατόπιν ανέλαβε την έκδοση της σημαντικής εφημερίδας «Ο Φίλος του Νόμου». Στις 7 Μαρτίου 1828, ο Κιάππε εγκαταστάθηκε στην Αίγινα, όπου τότε ήταν η έδρα της Κυβερνήσεως, εκδίδοντας την εφημερίδα «Η Ελληνική Μέλισσα».
Τζιοβάννι Μπρούνο -Giovanni Bruno. Ιατρός από το Παλέρμο που αρχικά το 1821 δραστηριοποιήθηκε στην Καλαμάτα, Τρίπολη, Κόρινθο και αργότερα το 1827 διορίσθηκε στο νοσοκομείο του Τακτικού Στρατού στα Μέθανα.
Νικολό Αντζελόττι -Nicolo Angelotti, ιατρός χειρούργος ο οποίος από το 1821 και μέχρι το 1828 προσέφερε τις ιατρικές του υπηρεσίεςς αφιλοκερδώς.
Φρανσουά Μπρούνο -Francois Bruno.Ιατρός από την Σαρδηνία της ακολουθίας του Λόρδου Βύρωνα. Είχε εκδώσει κείμενο με χρήσιμες οδηγίες υγιεινής για τους στρατιώτες

Στα επομενα χρονια έχουμε ξανά Ιταλους φιλέλληνες με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Στρατηγό Ριτσιόττι Γαριβάλδη -δευτερότοκο υιό του Γκιουζέππε Γαριβάλδη– ο οποίος με ενόπλο σώμα, τους γνωστούς ερυθροχιτώνες Γαριβαλδίνους, έλαβε μέρος στον ατυχή Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 και εν συνεχεία στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο 1912/1913.

Posted 23/03/2013 by manoska in Uncategorized

Gli Italiani in Grecia   Leave a comment

Posted 22/03/2013 by manoska in Uncategorized

15 Μαρτίου του 1944: Μπλόκο της Καλογρέζας.ΑΤΕΝΕ Bloco di Kalogreza.15 marzo 1944   Leave a comment

Image

Image

Στις 15 Μαρτίου 1944 πραγματοποιήθηκε στην Καλογρέζα ενα μεγάλο μπλόκο, με τη συμμετοχή  δυνάμεων της Χωροφυλακής, της Ειδικής Ασφάλειας και των Ταγμάτων Ασφαλείας . Πριν ακόμη ξημερώσει, άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας περικύκλωσαν την περιοχή. Στη συνέχεια συγκέντρωσαν τους άρρενες κάτοικους άνω των 16 ετών σε ένα οικόπεδο. Ανδρες της Ειδικής Ασφάλειας και των Ταγμάτων Ασφαλείας επέλεξαν και στη συνέχεια εκτέλεσαν 22 ατόμα(στην πλειονότητα τους, εργάτες), μεταξύ αυτών και ένα Ιταλό.
(απο το βιβλιο του Βασίλη Γ. Μπαρτζιώτα- Η Εθνική Αντίσταση στην αδούλωτη Αθήνα)
Il 15 marzo 1944 a Kalogreza/ATENE era stato un grande blocco, con la partecipazione delle forze della Gendarmeria, la speciale di sicurezza e la sicurezza battaglioni . Gli uomini della sicurezza speciale ed dai battaglioni di sicurezza dopo aver effettuato la selezione poi aveva eseguito 22 persone( più erano operai), tra cui un italiano.

 

Posted 15/03/2013 by manoska in Uncategorized