ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ-ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ   Leave a comment

λιγα λογια για το ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ-ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

απο το βιβλιο του ΘΟΔΩΡΟΥ ΚΟΥΛΙΤΣΟΥ «ονόματα εκτελεσμένων τα χρονια της κατοχής 1941-1944 στο σκοπευτηριο καισαριανης -ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ»

Ο ιερός χώρος του Σκοπευτηρίου Καισαριανής που καθαγιάστηκε με το αίμα εκατοντάδων πατριωτών, έχει μια ιστορία που νομίζω ότι πρέπει να αναφερθεί εδώ.  Μετά τον πόλεμο του 1897 κρίνεται απαραίτητη, ιδιαίτερα στις τάξεις του στρατού, η ίδρυση κάποιου σκοπευτηρίου για την εξάσκηση στη σκοποβολή των ενόπλων Ελλήνων. Δημιουργείται λοιπόν η Πανελλήνια Σκοπευτική Εταιρία, διάδοχος της «Επί σκοπόν βολής εταιρίας» που είχε ιδρυθεί το 1870 και διαλύθηκε. Στους σκοπούς της νέας εταιρίας αναφέρεται: «επίδοση των Ελλήνων στα όπλα.Της διατέθηκε το Σκοπευτήριο Καλλιθέας. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή το 1922, δημιουργείται πρόβλημα στέγης των προσφύγων. Επιτάσσεται το Σκοπευτήριο Καλλιθέας για το σκοπό αυτό. Το 1930 η κυβέρνηση Ελευθ. Βενιζέλου με το Νόμο 4778 παραχωρεί στην Εταιρία την έκταση που βρίσκεται σήμερα το Σκοπευτήριο στην Καισαριανή. Στην εισηγητική έκθεση του τότε υπουργού Στρατιωτικών Θεμιστοκλή Σοφούλη αναφέρονται μεταξύ άλλων: «Τα σκοπευτήρια ιδρύονται κατά το δυνατόν κοντά στις πόλεις για να είναι προσιτά …» Για μια δεκαετία λειτουργεί χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα για τους κατοίκους της Καισαριανής και των πέριξ. Στο κάτω μέρος του άλσους λειτουργεί και ένα αναψυκτήριο, αρκετά κόσμιο και στους απαλούς ήχους ρομαντικών τραγουδιών της εποχής οι  άνθρωποι  απολαμβάνουν  το  καφεδάκι  τους  σ’  ένα  όμορφο περιβαλλον Μα όλα αυτά σε κάποια στιγμή αλλάζουν και χάνονται σαν ένα ωραίο όνειρο.

Τον Οκτώβρη του 1940 η Ελλάδα μπλέκει στη δίνη του πολέμου. Επιστράτευση, μέτωπο μέσα σ’ ένα πολεμικό ενθουσιασμό, αλλά η ζωή έχει πάρει μια άλλη ρότα. Και όταν μετά τον Ιταλό επιδρομέα επιτίθεται και ο σιδηρόφρακτος Χιτλερικός στρατός, φυσικά το μέτωπο καταρρέει.  Αρχίζει μια νέα πορεία για τον τόπο, πορεία ηρωική, αλλά γεμάτη πίκρες, αίμα και βάσανα.  Σε λίγο στην Αθήνα θ’ απλωθεί ο θάνατος. Το Σκοπευτήριο ακολουθεί τη μοίρα όλης της Ελλάδας.

Τρίτη 26 του Μάη 1942, δυο αδέρφια, δυο Έλληνες πατριώτες ο ΑΓΓΕΛΟΣ και ο ΜΑΡΙΝΟΣ ΜΠΑΡΚΑΣ, 19 και 24 χρονών, οδηγούνται από τους  γερμανούς  δήμιους  των  ES.ES.    στο  Σκοπευτήριο  της Καισαριανής για εκτέλεση. Έχουν καταδικασθεί για σαμποτάζ. Είναι οι πρώτοι Πατριώτες που θυσιάστηκαν για τη λευτεριά στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.  Η αιμάτινη πορεία από τις φυλακές, τα στρατόπεδα και τις γειτονιές κράτησε όλη την κατοχή. Οι εκτελέσεις στο Σκοπευτήριο είχαν επίσημο χαρακτήρα. Μετά τη σύλληψη των πατριωτών  ακολουθούσε ανάκριση με τα πιο απάνθρωπα βασανιστήρια. Αν το θύμα επιζούσε οδηγούνταν στο γερμανικό στρατοδικείο .  Η ποινή ήταν στερεότυπη: Θάνατος!

Οι καταδικασμένοι μεταφέρονταν στο άντρο των ES.ES. στην οδό Μέρλιν αριθμός 6    ή στις φυλακές «Αβέρωφ».   Εκεί εξακολουθούσαν τα βασανιστήρια και ο εκβιασμός για ομολογίες με αντάλλαγμα ότι θα τους  χαρίζονταν  η  ποινή,  και  όταν  διαπίστωναν  ότι  ο καταδικασμένος έμενε αλύγιστος, αποφάσιζαν την εκτέλεση.  Νύχτα ξυπνούσαν τους μελλοθάνατους και έστελναν έναν ιερέα νατους Εξομολογήσει και να τους μεταλάβει·  Στη συνέχεια τους έβαζαν χειροπέδες, τους επιβίβαζαν σε φορτηγά αυτοκίνητα και τους οδηγούσαν στο Σκοπευτήριο.  Εκεί έπαιρναν έναν — έναν ή δυο — δυο και τους πήγαιναν σε ένα περιμαντρωμένο τετράγωνο χώρο όπου υπήρχαν τρεις ξύλινοι πάσσαλοι.  Απέναντι και σε απόσταση 12 μέτρων βρίσκονταν δυο εκτελεστικά αποσπάσματα από 10 άνδρες το καθένα.  Ενας γερμανός αξιωματικός διάβαζε στα γερμανικά την κατηγορία και την καταδίκη σε θάνατο, ένας διερμηνέας τα διάβαζε και στα Ελληνικά, και όλα έτσι είχαν τελειώσει.  Δίνονταν τότε το παράγγελμα και οι πατριώτες έπεφταν από τα βόλια του βάρβαρου κατακτητή.  Φτάσαμε στο Σεπτέμβρη του 1944.  Το γερμανικό μέτωπο καταρρέει, οι γερμανοί βλέπουν τον κίνδυνο αποκοπής τους και αποφασίζουν να αποχωρήσουν από την Ελλάδα.  Εν τούτοις στις 5 Σεπτέμβρη εκτελούν 50 πατριώτες και στις 9 Σεπτέμβρη εκτελούν ακόμα 3 ‘Ελληνες.  Η λάμια του φασισμού δεν χορταίνει το αίμα. Στις 12 του Οχτώβρη η χιτλερική κατάρα θα εγκαταλείψει την Αθήνα μας.  Στις 21 Σεπτέμβρη ο 6ος τομέας του ΕΑΜ μετονόμασε το Σκοπευτήριο.  Με την με αριθμό 51 πράξη της Εφορίας του κηρύχτηκε «χώρος Ιερός«.

Μετά το Δεκέμβρη του 1944 οι επιγραφές σβήστηκαν, τα στεφάνια πετάχτηκαν και το «Θυσιαστήριο» ξανάγινε πεδίο άσκησης των Αγγλικών στρατευμάτων.  Στο μεταξύ ο πληθυσμός της Αθήνας αυξαίνει ραγδαία, και φυσικά και η Καισαριανή πυκνοκατοικείται.  Η λειτουργία του Σκοπευτηρίου γίνεται βασανιστική ως και επικίνδυνη για τους κατοίκους της Καισαριανής.  Ακούγονται οι πρώτες επίσημες διαμαρτυρίες, και γίνονται ενέργειες από την Δημοτική Αρχή για την απομάκρυνση του……

Γκεστάπο: Γερμανική Αστυνομία ES.ES, Ειδική Υπηρεσία Ασφαλείας.                                           Συλλήψεις γίνονταν όχι μόνο από Γερμανούς αλλά και από «Έλληνες» συνεργάτες τους, τάγμα ασφαλείας, ειδική ασφάλεια κλπ.
Το γερμανικό στρατοδικείο ήταν στην πλατεία Καρύτση στον «Παρνασσό». Στην είσοδο του κτιρίου υπάρχει σήμερα ανάγλυφο του Έλληνα μάρτυρα και το παρακάτω επίγραμμα: «Εδώ ήταν το κολαστήριο της Γκεστάπο».

Advertisements

Posted 10/09/2009 by manoska in Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: