Φωτοπροπαγανδα στην φασιστικη Ιταλια (1922-1945) fotopropaganda fascista in Italia   Leave a comment


Προπαγανδα στην φασιστικη Ιταλια.
Το φασιστικό καθεστώς στηρίχθηκε πολύ στο ραδιόφωνο και στα μικρού μήκους ντοκυμαντέρ.
Ο ίδιος ο Μουσολίνι συνήθιζε να λέει οτι το σινεμά ηταν η πιό ισχυρή μορφή τέχνης που αναπτυσόταν
στην σύγχρονη εποχή. Ο δε υιός του ο Βιτόριο ηταν αρχισυντάκτης στο ονομαστό κινηματογραφικό περιοδικό IL CINEMA.
Κατά την διάρκεια της κυριαρχιας του το φασιστικό καθεστώς στηριζόμενο στις σχολές κινηματογράφου και στην αναπτυξή του κινηματογράφου που υπήρχε σε όλη την Ιταλία, ίδρυσε το 1935 το Κέντρο πειραματικού κινηματογράφου και το 1937 την CINECITTA ενα απο τα μεγαλύτερα συγκροτήματα παραγωγής ταινιών στον κόσμο.
Αντίστοιχα το παλαιότερο δημόσιο ίδρυμα ινστιτούτο το LUCE αφιερωμένο στην παραγωγή και διανομή τιανιών ενημερωτικού και εκπαιδευτικού περιεχομενου (ιδρυθηκε το 1924) σύντομα έγινε ενα ισχυρό εργαλείο προπαγάνδας του φασιστικού καθεστώτος συμμετέχοντας ενεργά σε παραγωγές ταινιών και ντοκυμαντέρ. Το 1925 με πρωτοβουλία του Μουσολινι το LUCE επανασυστάθηκε ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός και το ιδιο έτος ανελαβε την προώθηση του λαϊκού πολιτισμού παράλληλα με την αποκλειστική γενική εκπαίδευση του πληθυσμού διαμέσου ταινιών που διατίθετο με το ελάχιστο δυνατό κοστολόγιο. Στόχος όλων αυτών η δυνατότητα προώθησης μίας εθνικής πατριωτικής προπαγάνδας.
Το 1927 δημιουργήθηκαν τα GIORNALE LUCE ενα είδος επικαίρων, καταγραφη των δρστηριοτήτων του καθεστώτος με προπαγανδιστικό περιεχόμενο που προβαλλόταν υποχρεωτικά απο όλους τους κινηματογράφους της Ιταλίας πριν την προβολή της προγραμματισμένης ταινιας. Μπορει να θεωρηθεί και ως ο προδρομος των σημερινών δελτίων ειδήσεων.
Το 1928 ιδρυθηκε η EIaR (Εταιρεία Ραδιοφωνικών Ακροάσεων) ο εθνικός φορέας δημιουργίας ραδιοφωνικών προγραμμάτων. Σχεδόν ταυτοχρονα το καθεστως αντιλαμβανομενο οτι οι κατοχοι ραδιοφωνων στην επικρατεια ηταν ελαχιστοι δημιουργησε και ενα δυκτιο εγκαταστασης δεκτων με μεγαλα μεγαφωνα που ετοποθετουντο σε κεντρικα σημεια των πολεων αλλα και σε αλλα κτιρια, επιτυγχανωντας την εμμεση αναπαραγωγη των εκπομπων διαδιδοντας τις σχεδον παντου. Οπως και στον κινηματογραφο ετσι και στο ραδιοφωνο δημιουργηθηκε η giornale radio / ραδιο-εφημερίδα καθως και το Cronache del Regime ενα ειδος καθημερινου χρονικου.
Το καθεστως επισης ελεγχε πληρως και το Ειδησεογραφικό Πρακτορείο Στέφανι/agencia Stefani κατασκευαζοντας εννιοτε και ειδησεις σκοπιποτητας.
Την σημασια των ΜΜΕ για το φασιστικο καθεστως την βλεπουμε ξεκαθαρα το 1933 με τον πληρη ελεγχο διαμορφωσης της κοινης γνωμης απο το καθεστως, οπου όλοι οι φορείς δηλαδή ο Τύπος, ο κινηματογράφος-επίκαιρα, το θέατρο και το ραδιόφωνο ειχαν βρεθεί κατω απο την εποπτεία του υπουργού Τύπου και Προπαγάνδας Γκ. Τσιάνο, γαμπρού του Μουσολινι.

Μανολης Κασιματης/ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ

(αποσπασμα και φωτογραφιες παρουσιαστηκαν απο την ιστορικοδημοσιογραφικη εκπομπη Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ που ειχε σαν θεμα τον ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ στην ΝΕΤ στις 27/10/2012)

Advertisements

Posted 19/11/2012 by manoska in Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: